Dziesięcioletni Karol Lew, zwany Sucharkiem, mieszkał wraz z mamą i starszym bratem, Jonatanem, w niewielkim mieszkaniu niedaleko ulicy Wiciokrzewu. Chłopiec był bardzo chory i od kilku miesięcy nie chodził do szkoły. Pewnego dnia przypadkowo podsłuchał rozmowę mamy z jedną z klientek i dowiedział się, że niedługo umrze. Wiadomość ta przeraziła go. Płacząc, zapytał brata, czy to prawda. Jonatan odpowiedział, że tak i pocieszył malca, mówiąc, że śmierć nie będzie straszna, ponieważ dzięki niej przeniesie się do Nangijali, gdzie będzie zdrowy i silny. Opowieść o baśniowej krainie zachwyciła Karola, lecz żałował, że nie będzie przy nim ukochanego brata. Jonatan obiecał, że pewnego dnia również zjawi się w Nangijali i poprosił, aby Sucharek przyleciał do niego jako śnieżnobiała gołębica.

Kilka dni później wydarzyło się coś nieoczekiwanego i to Jonatan jako pierwszy przeniósł się do Nangijali. W czasie nieobecności mamy w domu wybuchł pożar. Jonatan rzucił się na ratunek bratu i nie mając innej drogi ucieczki, wyskoczył przez okno, niosąc malca na plecach. Dzięki temu ocalił Karola, ale sam zmarł w wyniku odniesionych obrażeń. Jego nauczyciela, w liście zamieszczonym w lokalnej gazecie, nazwała go bohaterem i nadała mu przydomek Lwie Serce. Po śmierci Jonatana Sucharek czuł się bardzo samotny i często płakał. Pewnego wieczoru na oknie parapetu ujrzał białą gołębicę i domyślił się, że to Jonatan przyleciał z Nangijali, aby go pocieszyć.

Dwa miesiące później Karol otworzył oczy i ze zdumieniem stwierdził, że znajduje się w Nangijali, w Dolinie Wiśni. Stał przed niewielką furtką z napisem: „Bracia Lwie Serce”. Uszczęśliwiony, pobiegł nad rzekę, gdzie odnalazł Jonatana. Okazało się, że malec jest zupełnie zdrowy i może robić rzeczy, których nie potrafił, żyjąc na ziemi. Chłopcy spędzili wesoło dzień, pływając i wypoczywając. Potem Jonatan oprowadził braciszka po Zagrodzie Jeźdźców, w której mieli razem mieszkać i podarował mu konia, Fialara.

Następnego dnia bracia wybrali się na konną przejażdżkę. Na ścieżce, prowadzącej do wsi, spotkali Sofię. Kobieta ucieszyła się, widząc Karola. Wręczyła Jonatanowi koszyk z jedzeniem, prosząc, aby wieczorem zjawili się w „Złotym Kogucie”. Po powrocie do domu Sucharek zauważył, że brat wyjął z koszyczka niewielki zwitek papieru i ukrył go w skrytce za starym kredensem. Po zapadnięciu zmroku chłopcy udali się do karczmy na spotkanie z mieszkańcami Doliny Wiśni. Wszyscy serdecznie powitali Karola w Nangijali, a karczmarz Jossi wyraził nadzieję, że zostaną przyjaciółmi. Karol zauważył, że Sofia, obok której zasiedli przy stole, była smutna i zatroskana. Po kilku godzinach bracia Lwie Serce postanowili wrócić do domu. Na podwórzu przed gospodą spotkali rudobrodego Huberta, który nie wywarł na Sucharku pozytywnego wrażenia.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Artyzm powieści Astrid Lindgren
2  Cytaty z „Braci Lwie Serce”
3  Astrid Lindgren - biografia



Komentarze
artykuł / utwór: Streszczenie „Braci Lwie Serce” w pigułce


  • Ta książka bardzo mnie wzruszyła i jest jedną z najciekawszych lektur jakie w życiu przeczytałam.Zachęcam serdecznie wszystkich do przeczytania tej książki. pozdrawiam JZ
    Julka (juliaz {at} onet.com.pl)

  • Ta książka bardzo mi się spodobała, lecz na początku książki sądziłam ze to kryminał bo wyskoczył z okna ale później bardzo bardzo mi się spodoba . ; DD
    Wiktoria (vampirkaa {at} o2.pl)

  • no to jest niesamowite!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Anonim ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: